برخی از کاربران رسانههای اجتماعی از این تصاویر تمجید کردهاند، در حالی که برخی دیگر در مورد اینکه آیا برای یک فرد غیر چینی مناسب است که خود را با وسایلی از تاریخ و فرهنگ این کشور بیاراید، ابراز نگرانی کردهاند.
یکی از کاربران توییتر نوشت: «او عالی بود اما... آیا... این... تصاحب فرهنگی نیست؟!» که در آن «عالی بود» اصطلاحی برای ستایش زیاد است. دیگری نوشت: «ریانا را دوست دارم، اما نمیتوانیم همه کارهایش را بپذیریم، چون او این کار را میکند».
بحث در مورد تصاحب فرهنگی - چه کسی میتواند چه چیزی را بپوشد و تحت چه شرایطی - سالهاست که وجود دارد، اگرچه به طور فزایندهای برجسته شده است.
همین ماه گذشته، کیم کارداشیان وست پس از راهاندازی یک برند لباس زیر به نام کیمونو - که نام یک لباس ژاپنی باستانی است - به تصاحب فرهنگی متهم شد. چندین مدل و طراح دیگر در سالهای اخیر به دلیل تصاحب فرهنگی مورد انتقاد قرار گرفتهاند - کارلی کلوس به دلیل لباس پوشیدن شبیه یک گیشای ژاپنی در صفحات مجله ووگ، جیجی حدید به دلیل مدل موی آفریقایی (همچنین در ووگ) و کایلی جنر به دلیل پوشیدن کورنرو.
